महामानव बाबा आमटे आणि त्यांचे सर्व समर्पित कुटुंबीय यांच्याबद्दल आता नवीन सांगण्यासारखे काही नाही. किंबहुना जेवढे बोलावे तेवढे कमीच.
सलग तिसर्या पिढीने एकच कार्य, ते ही समाजकार्य, मनःपूर्वक पुढे नेणे, अध्याहृत असल्याप्रमाणे एक एक अशक्य जबाबदार्या स्वतःहून अंगावर घेणे, आणि बेफाट प्रयत्नांनी तन मन आणि धनापेक्षाही खूप अधिक काही  देऊन त्या यशस्वीपणे पार पाडणे, यांत सातत्य ठेवणे असे उदाहरण जगात इतरत्र दिसणे कठिण.
आनंदवन, लोकबिरादरी प्रकल्प, सोमनाथ प्रकल्प, नागेपल्ली प्रकल्प, हेमलकसा प्रकल्प, आणि अगदी नवीन असे विदर्भातील झरी जामणी येथे सुरु केलेले काम, ही सर्व शून्यातून उभी केलेली तीर्थक्षेत्रे आहेत.
हे सर्व कुठून सुरू झाले, का सुरू झाले, कसे कसे होत गेले, आणि आज काय चालू आहे, यांबद्दल स्वतः  या दोन सुपुत्रांनी लिहून ठेवले आहे. "प्रकाशवाटा" हे समर्पक नाव घेऊन मा. डॉ. प्रकाश आमटे यांनी हेमलकसा जंगल आणि आदिवासी यांच्या कायाकल्पावर प्रकाश टाकला आहे, तर मा. डॉ. विकास आमटे यांनी बाबांचे काम पुढे नेताना केलेल्या विस्मयकारी प्रयोगांची माहिती "आनंदवन प्रयोगवन" या पुस्तकामधून दिलेली आहे.
हेमलकसा येथील प्राण्यांचे अनाथालय कसे सुरू झाले, त्यावरील तथाकथित जप्ती, आणि त्यांतील असंख्य चमत्कारसदृश घटना यांची चित्तथरारक चित्रकथा श्री. विलास मनोहर यांच्या नेगल, नेगल २, तसेच रानमित्र या डॉ. प्रकाश आमटे यांच्या पुस्तकांमधून पहाता येते.
याचबरोबर "समिधा" (सौ. साधना आमटे यांचे आत्मचरित्र), तसेच पु. लं. नी बाबा आणि आनंदवनावर लिहिलेले लेख, तारा धर्माधिकारी आणि भ. ग. बापट यांनी लिहिलेली बाबांची चरित्रे, स्वतः बाबांची  "ज्वाला आणि फुले", "उज्ज्वल उद्यासाठी" हे ही नजरेखालून घालता आलं, तर